6 juli.-Het begon in het voorjaar. Elk jaar is er hier een wonderbaarlijke vermenigvuldiging van meikevers. Met een ‘boinck’ knallen die onhandig vliegende insecten overal tegen aan en belanden dan hulpeloos spartelend op hun ruggetje . Al wandelend heb ik zo tientallen van die topzware vliegers weer op hun pootjes geholpen. Een soort vrijwilliger van de insectenambulance, zeg maar. Ook het hommelnestje in mijn spouwmuur geniet diplomatieke onschendbaarheid. Door een minuscuul spleetje runt een eskader mollige hommels een drukbezochte luchtbrug. Af en aan vliegen ze met vrachtjes stuifmeel, om hun kraamkamer vol kleine hum-hommeltjes te bevoorraden. Ik kijk bewonderend toe en laat ze met rust. Eigenlijk zou ik als ‘Natuurvriend van het Jaar” voorgedragen moeten worden . Maar helaas bleek ik afgelopen maand minder geschikt voor die nominatie .
“Hoezo”? vraagt U
We spoelen even terug , dan snapt U het. Het begon op een van die bloedhete dagen toen er doodleuk een complete colonne mieren door mijn atelier marcheerde. Tja wat doe je dan ? Gewapend met een arsenaal aan lokdoosjes , poeder en een handvol koperen centen werd dat een driedaagse veldslag. Eenzijdig heb ik de invasie kunnen opvegen . Deze victorie was van korte duur. Al snel diende zich een nieuw front aan. Veldmuisjes !
Die kleine duvels hadden mijn voorraadkast tot een all-inclusive-buffet bestempeld. Rijst, macaroni , koek en crackers en zelfs stukjes papierwikkel werden met enthousiasme buit gemaakt . Met enige tegenzin heb ik de familie naar de muizen-hemel moeten sturen. De details bespaar ik jullie. Vervolgens kreeg ik te maken met een invasie bromvliegen. Een overleden muis – ergens in mijn kelder – had vermoedelijk postuum nog volop kraambezoek van die aas-vliegers gehad.Hoestend en proestend ben ik losgegaan met spuitbussen insectenspray .
Mijn eigengezondheid : is inmiddels bijzaak.
Nauwelijks was die plaag bedwongen of ik zag op mijn buitenmuren een gestage opmars van naaktslakken richting mijn kruiden tuin. Daar heeft de felle zon zich kort maar intens over ontfermd. Tenslotte de meest hardnekkige overlast : De Poepbrigade !Daar valt niet tegenop te schrobben. Duiven .
Al maanden gebruiken ze mijn hek als openbaar toilet. Met militaire precisie landen ze erop, kijken even tevreden om zich heen en laten vervolgens hun visitekaartje achter. Waar de mieren, muizen, vliegen en slakken tenminste nog ergens voor lijken te komen, hebben duiven overal schijt aan. Ze bombarderen de hele boel met hun uitwerpselen.
Maar waarom wil ik dit delen ?
Omdat ik via-via “de tip van de maand” heb gekregen.Plastic Kraaien als afweer geschut .En dát blijkt wonderlijk genoeg prima te werken ! Als ik dus de balans opmaak : begon mijn voorjaar met het redden van meikevers en beschermenvan hommels . Maar in de maand Juni eindigde mijn nobele missie .Ik vrees dat ik toen mijn eigen versie van de Bijbelse plagen heb bestreden.Alles wat kroop, vloog of knaagde moest eraan geloven. Hopelijk heeft de biodiversiteit in huis en tuin het overleefd. Maar als er volgende week ook nog kikkers uit de hemel vallen, geef ik me gewonnen en bestel ik verhuisdozen.
Astrid Engels
Bron en foto: Astrid Engels
