12 juli.-Het echte goud
“Jij hebt toch iets met voetbal?” Die vraag kreeg ik aan het einde van een mooie zomerse dag. Een groepje met echte Laarders had hetzelfde besloten als ik: nog even een laatste drankje bij het Bonte Paard.
Voor ik er erg in had, kreeg ik een passievol betoog over de sv Laren, de voetbalclub die terug keek op een moeilijk jaar, zowel sportief als in de eigen organisatie. “Een groepje jonge mensen heeft gehoor gegeven aan de oproep van de club en zij hebben een nieuw bestuur gevormd.” Ze gaan er echt voor. Er is een sponsorcommissie en gelukkig is er toch een eerste elftal,” was de korte samenvatting van een gemeend verhaal vol met liefde voor Laren. Echte liefde voor de club en het dorp.
Mooier kan de avond niet eindigen.
Op een van de tafels lag een exemplaar van Gooi en Eemlander. Ik bladerde wat en bleef hangen in het interview met de initiatiefnemer van het magazine Gooisch Genieten. Een boeiend verhaal over de ondernemer, die anderhalf jaar geleden Amsterdam verruilde voor de relatieve rust van Laren.
“Die heeft Leo Janssen nog niet ontmoet”, dacht ik na het lezen. Ook ik kwam ooit aanwaaien in het mooiste dorp van Nederland en vrij snel ontmoette ik Leo. Hij vertelde mij, zoals alleen Leo dat kan vertellen, dat de echte schoonheid van Laren vooral verborgen lag onder de overheersende uiting van glitter en glamour.
Echte liefde voor het dorp is de passie voor het verenigingsleven, de kennis van het verleden om het heden beter te duiden en de wil om de vooruitgang hand in hand te laten gaan met het besef dat het verleden veel meer is dan een ‘foto van vroeger’.
Gooisch Genieten is zeker een aanwinst. Mooi vormgegeven en een speelse blik op die andere kant van het dorp en de omgeving. Maar het verdient ook aandacht voor die vrijwilliger, die zijn club probeert te redden, en voor de tradities, die moderne media nodig hebben om tradities te blijven. Maar bovenal voor de mensen die deze passie voor Laren zo goed kunnen verwoorden.
Met de ondernemer komt het vast goed. Ook zijn liefde voor Laren is ongetwijfeld gemeend en waarschijnlijk komt hij Leo een keer tegen. Dan krijgt ook hij het verhaal over het ‘echte goud’. Met zekerheid dat hij dan ook zijn wens van ‘zo’n mooi wit huis met zwart grint voor de deur’ op den duur laat varen en inruilt voor een huisje dat wel goed past in het dorpsgezicht.
Wim Jordaan
