8 okt.-Haar vader wilde kunstenaar worden, maar mocht niet. Zijzelf eigenlijk ook niet. Jan Roelof van den Brink werd minister en bankier, zijn dochter Renée cardioloog. De liefde voor kunst bleef. Pas jaren na zijn dood ontdekte Renée van den Brink door 56 aquarellen en essays over Picasso een kant van haar vader die ze veel minder goed kende. “Het heeft mijn leven enorm verrijkt.”
Die aquarellen en teksten zijn nu samengebracht in Picasso en zijn eeuw. Het boek werd vrijdag gepresenteerd in Singer Laren en het eerste exemplaar werd overhandigd aan burgemeester Robert van Rijn.
Zoektocht
Voor Renée van den Brink, inmiddels gepensioneerd cardioloog, werd het samenstellen van het boek een persoonlijke zoektocht. Ze kende natuurlijk de maatschappelijke loopbaan van haar vader en wist dat hij zijn leven lang tekende en schilderde. Maar door zich intensief te verdiepen in wat hij op hoge leeftijd over Picasso maakte, leerde ze hem opnieuw kennen. “Het heeft mijn leven enorm verrijkt”, vertelt ze. Het werken aan het boek wakkerde bovendien haar eigen liefde voor kunst verder aan. “Het boek is met veel liefde gemaakt.”
Daarmee is er een opvallende parallel tussen vader en dochter. Jan Roelof van den Brink (1915-2006) wilde als jongen schilder worden. Hij stamde uit een Larense katholieke erfgooiersfamilie en groeide op in het Laren van het begin van de 20ste eeuw, waar kunstenaars nadrukkelijk aanwezig waren. Ook thuis speelde kleur een rol. Zijn vader was directeur van de Larense tapijtfabriek Van den Brink & Campman en hield zich daar onder meer bezig met de kleursamenstelling van tapijten. Maar in de crisisjaren vond hij een bestaan als kunstenaar voor zijn zoon geen verstandig vooruitzicht. Van den Brink koos daarom voor de economie. In 1948 werd hij, 32 jaar oud, minister van Economische Zaken. Later maakte hij carrière als bankier. Zijn behoefte om te tekenen en schilderen verdween echter nooit.
‘Kunstzinnig en mooi’
Op 83-jarige leeftijd kwam bij Jan Roelof van den Brink zijn levenslange belangstelling voor kunst nadrukkelijk naar voren. Hij maakte een reeks van 56 aquarellen en essays waarin hij de dialoog aanging met Pablo Picasso. Hij beperkte zich daarbij niet tot het naschilderen of interpreteren van diens werk. Van den Brink verbond Picasso aan de grote gebeurtenissen van de 20ste eeuw, een tijdperk dat hij zelf vrijwel helemaal had meegemaakt. In beeld én tekst gaf hij daar zijn persoonlijke visie op. “De aquarellen zijn kunstzinnig, ook heel mooi”, zegt Renée van den Brink. “Mijn vader heeft daar zijn eigen draai aan gegeven.”
Dat Picasso en zijn eeuw juist in Singer Laren werd gepresenteerd, bracht het verhaal ook terug naar de omgeving waar Van den Brinks liefde voor kunst begon. Directeur Doede Hardeman heette de genodigden welkom. Renée van den Brink vertelde over de bijzondere dialoog die haar vader in zijn werk met Picasso aanging. Vervolgens sprak kunsthistoricus en criticus Joke de Wolf met Pia van Sonsbeeck-van den Brink en Renée van den Brink over zijn werk en over de totstandkoming van het boek.
