24 febr.-Een van de meest verscholen monumenten in ons dorp is de gedenkbank met reliëf ter ere van hotelier, kunsthandelaar, makelaar, wethouder en eerste mecenas Jan Hamdorff 1860-1931. (Op zijn graf op de Algemene Begraafplaats staan deze data overigens foutief vermeld 1861-1931!)
Het is een ontwerp van Jan’s neef de architect Wouter Hamdorff en de beeldhouwer Adrianus ‘Janus’ Remiëns. Het staat tegenover ’t Bonte Paard, vóór de vroegere kapperszaak op Brink 2 van Henri Maurice over wie Annie M.G. Schmidt dichtte
‘Ik ben monsieur Maurice, coiffeur. Dat staat met gouden letters op mijn deur. Ik ben grand artiste in de haute coiffure. Dat is gewoon kapper, maar een hele dure.’
Later hebben we met de Stichting Laren Literair in 2011 er nog -onder grote belangstelling- een poëzietegel neergelegd. Ooit was dit stukje Laren ook een dag en nacht standplaats voor de ‘Race-tax waar je ‘vlug en goedkoop’ voor 10 cent kon opstappen voor een dorpsrit.(‘Geen reclame op den wagen’)
Tegenwoordig wordt de gedenkbank bezet, omdat het Jeugdjournaal een paar jaar geleden zo ‘lief’ was de plek te bestempelen als ‘hét spotterskruispunt’ voor fervente fotograafjes op jacht naar exclusieve dikke bakken als peperdure rode Lamborghini’s, knalgele Ferrari’s, Aston Martin’s, ‘Porsche’s en ander losbarstend ‘autotuig’ dat het liefst op en neer ’shinet’ voor overbezette terrassen. De vorige exploitant van bar brasserie Mauve had zelfs voor zijn gasten een placemat laten ontwerpen waarop deze bolides konden worden afgevinkt.
Afgelopen zondagmorgen, nog voordat de kerken hun gelovigen naar binnen beierden, liep ik met Snoetje in het hondenweer langs het enorme verkiezingsbord dat op het grasveldje ervoor staat opgesteld. Het regende pijpestelen.
Nog een paar weken, dacht ik en dan gaan we richting stemlokaal. Kiezen wie het voor het zeggen krijgt in het dorp. Valt er wel iets te kiezen, ging er door mijn hoofd? Liefde voor Laren’, las ik, ‘Durf te kiezen voor een sterker Laren’, ‘Natuurlijk Groen’, ‘Luistert, Denkt mee, Doet’, ‘Betrouwbaar en Sociaal’, ‘Het Kan wel’. Ik kon me er nog weinig bij voorstellen. De marges lijken op het eerste gezicht marginaal.
‘Zorgen voor rust in je portemonnee’, ‘waar kinderen veilig kunnen opgroeien’, ‘op een ‘authentieke manier’,‘groener en sterker’. Wie wil dit niet? Waar nog enigszins verschil in zit, zijn de bouwambities van de zes lijsttrekkers Karel Loeff (Larens Behoud), Jan van Midden (VVD), Jacqueline Timmerman (Liberaal Laren), Bart Vos (Groen Laren), Rachel Tienkamp-Beishuizen(D66) en Jan Huug Lobregt (CDA).
Is Laren niet te vol en zo langzamerhand onbetaalbaar geworden? Hot issue blijft parkeren. Een parkeergarage achter Singer? Wordt het centrum autoluw? Thema’s die de laatste decennia al op de agenda staan, maar aan actualiteit nauwelijks inboeten en zijn opgelost.
Drijfnat droomde ik even weg naar het autoluwe Laren van weleer. Dorpsbewoner Nikolaas had voor mij een boek meegenomen uit Baden Baden waar hij een tentoonstelling had bezocht over Max Liebermann, de wereldberoemde Duitse impressionist die eind negentiende eeuw vaak naar Laren kwam o.a naar de Vlasschuur van Jan Hamdorff.
Er stond een schilderij in de catalogus dat ik niet kende ‘Biergarten in Laren 1903’. Ik moet me sterk vergissen als het niet de plek is waar Jan Hamdorff zijn gasten verwende en waar nu zijn verscholen monument staat. Bol an mensen, vergeten jullie het lijsttrekkersdebat op 3 maart 19.30 uur in het Brinkhuis niet!
Leo Janssen
