12 mrt.- Een paar maanden geleden kwam mijn vriend oud televisieproducent Patrick Scholtze langs voor een ‘bakkie’. Hij vertelde me dat hij aangestoken was door het AI-virus, er helemaal in de ban van was en mij tot het fenomeen Chat GPT wilde bekeren. Ik had geen idee wat het precies was, tegelijkertijd ten opzichte van hem mijn achterstand beseffend.
Hij legde uit dat het een computerprogramma is, een taalmodel, dat werkt op basis van kunstmatige intelligentie, dat je kunt gebruiken om vragen te stellen, ideeën uit te werken, teksten te schrijven of informatie te verduidelijken.En dat binnen een paar seconden!
Mijn vriend stelde voor een column van Bol-an aan ChatGPT voor te leggen en te vragen wat de AI-assistent ervan vond. Het fragment naar aanleiding van Moederdag beschreef de vrijdagvisite die mijn ouders destijds maakten toen Annemarie en ik pas getrouwd waren om gezellig bij ons tv te komen kijken.
‘Foie gras’, nu absoluut ‘not done’, toen om ‘protestloos’ van te smullen. Mijn vader die nooit één glaasje jenever nam, maar altijd twee en nooit drie, nam bescheiden van de schaal, maar mijn moeder, een echte lekkerbek, had een wat hoger tempo. Na het laatste journaal stapten mijn ouders op. Mijn vader zat al in de auto toen mijn moeder zich omkeerde, op mij afstapte en voldaan zei: “Goh, kind, wat hebben jullie toch een lekkere leverworst!” Sindsdien hadden mijn broer en ik het altijd over ‘leverworst’. Totdat we bij een sjiek sterrenrestaurant de chef-kok als vanzelfsprekend bedankten voor zijn heerlijke ‘leverworst’. Die opmerking was niet tegen dovemans oren gezegd. De man barstte in woede uit en dreigde ons over zoveel minachting voor zijn peperdure ‘foie gras’ de tent uit te zetten. We hebben hem de context toen verteld en samen vreselijk hard gelachen om mijn moeders opmerking. Ach ja, Moederdag. Ieder heeft zo zijn herinneringen of heeft gelukkig zijn moeder nog.
ChatGPT becommentarieerde het fragment als volgt.’ Wat sterk is, is het beeld van de ouders. De zin over de vader (‘nooit één glaasje, maar altijd twee en nooit drie’) is raak getypeerd. In één regel. Dat werkt goed. De moederzin is de perfecte punchline ‘Goh, kind, wat hebben jullie toch een lekkere leverworst!” Dat is echt een columnistische vondst; herkenbaar, licht komisch en heel menselijk. Het heeft precies wat columns nodig hebben: een ironische draai.’
De loftuitingen waren dus niet van de lucht. Ik voelde me gevleid en ten opzichte van mijn vriend enigszins gegeneerd. ‘Zullen we Chat GPT nu eens voorstellen de column wat kritischer te bekijken’, stelde hij – de uitkomst vermoedend- voor.
Hij had de vraag nog niet gesteld of binnen 15 seconden rolde een tweede recensie over het scherm. Er bleef weinig meer van mijn column over; te rommelige opening, te veel details, en de scène na de punchline – het sterrenrestaurant – wordt te snel verteld, het detail over de vader is leuk, maar het heeft geen functie.’
Ik was meteen weer bekoeld, maar ChatGPT heeft wel sindsdien mijn blijvende aandacht. Vooral tijdens deze bijna afgesloten verkiezingsperiode. Het is echt onvoorstelbaar wat je er allemaal mee kunt, als je de juiste vragen maar stelt en vooral alles van ChatGPT dubbelcheckt. Mogelijkheden te over. Een mer àboire. Ook publicitair met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen.
Bol-an mensen, Jullie gaan toch 18 maart ook op de lijstduwer stemmen?
Leo Janssen
