14 juli.-n tegenstelling tot wat je zou denken, beeldt Claude Monet helemaal niet 14 juli, ‘de quartorze juillet’ af!
Sinds 1830 is de Franse driekleur het symbool van Frankrijk, maar de datum van de Franse nationale feestdag werd pas in 1880 officieel vastgesteld op 14 juli. Dat is minder dan 150 jaar geleden – op de schaal van de geschiedenis van een land eigenlijk nog heel recent.
Op 30 juni 1878 tooien de Parijzenaars hun stad met vlaggen. De gevels en balkons hangen vol met de Franse driekleur.
De aanleiding? Een feest dat door de regering was georganiseerd om ‘vrede en arbeid’ te vieren, terwijl Parijs gastheer was van zijn derde Wereldtentoonstelling. Men wilde de pijnlijke gebeurtenissen die de negentiende eeuw hadden getekend achter zich laten.
Het schilderij ontstond in datzelfde jaar en wordt bewaard in het Musée d’Orsay onder de titel: ‘Rue Montorgueil in Parijs. Feest van 30 juni 1878’.
Bestaat er een mooier eerbetoon aan de blauw-wit-rode vlag dan dit schilderij?
Je ziet een straat die zwart ziet van de mensen. Monet schilderde het direct naar de werkelijkheid, zonder voorbereidende tekening. Om het werk te kunnen maken, ging hij naar een appartement op een hogere verdieping met uitzicht op de straat. Vanuit die positie had hij een prachtig vogelperspectief en een sterke dieptewerking.
De vlaggen lijken door de wind te worden opgetild. Dat effect bereikt Monet met snelle, losse penseelstreken en heldere kleurtoetsen, zonder scherpe contouren. De mensen zijn eerder gesuggereerd dan nauwkeurig uitgewerkt. Het gaat hem niet om ieder afzonderlijk persoon, maar om de indruk van een feestelijke, bruisende mensenmassa. Het geheel straalt beweging, energie en vreugde uit.
Monet vertelde zelf over dit schilderij:
“Ik hield van vlaggen. Tijdens het eerste nationale feest op 30 juni liep ik met mijn schildergerei door de Rue Montorgueil. De straat was uitbundig met vlaggen versierd en er was een enorme mensenmassa. Ik zag een balkon, ging naar boven en vroeg of ik daar mocht schilderen. Dat werd toegestaan. Daarna ben ik ongemerkt weer vertrokken!”
Bron: Musée d’Orsay
