6 mei.- Vandaag, bevrijdingsdag ,bracht ik een bezoek in eigen dorp aan de expositie ‘Dichter bij de Denker’ waarin ‘Le Penseur’ van Auguste Rodin (1840-1917) centraal staat.
Voor deze gelegenheid heeft Singer Laren de wereldberoemde ‘Denker’ tijdelijk verplaatst van zijn vertrouwde plek boven de doorgang richting museumzalen naar een mooie plek dichter bij het publiek midden in de Van den Brink galerij. Z
o is er een unieke kans om het bronzen meesterwerk van de Franse beeldhouwer van heel dichtbij te bekijken en te bewonderen. Een briljant meesterwerk dat laat zien hoe Rodin erin is geslaagd de spanning van het denkproces in elke spier en elke pees voel- en zichtbaar te maken.
Anna en William Singer kochten dit beeld begin jaren dertig van de vorige eeuw. Samen met andere Rodin sculpturen uit hun verzameling zijn ze tot 15 november te bewonderen. Singer beheert overigens de grootste museale collectie bronzen afgietsels/beelden van de beroemde Franse beeldhouwer in Nederland. I
k zat een tijdje in de galerij naar al dat schitterends te kijken en het viel me op dat de meeste bezoekers -misschien moe van ‘De werelden van Jan Toorop’- haast vluchtig via de Van den Brink Galerij de horeca opzochten. De vernieuwer van de beeldhouwkunst verdient beter, dacht ik.
Verrassend aan deze tentoonstelling zijn ook de beelden van Anna Singers buurvrouw Sara de Swart. Zij woonde tussen 1898-1914 in ‘De Hoeve’ aan de Drift, de villa die inmiddels is gesloopt en verworden tot parkeerterrein.
Sara de Swart (1861-1951) was een bijzondere kunstenares-mecenas. Een van de weinige vrouwen die eind negentiende eeuw werd opgeleid tot beeldhouwer.
De gefortuneerde kunstverzamelaarster raakte eind negentiende eeuw bevriend met ‘De Tachtigers’; jonge brutale schrijvers die zich met krachtige uitspraken afzetten tegen de moralistische gevestigde orde. En schilders die de nadruk legden op het vastleggen van sfeer, licht en het moderne stadsleven in een losse, impressionistische stijl. K
unst om de kunst’ L’Art pour l’Art, het scheppen van schoonheid ter wille van de kunst zelf.
Sara kocht veel kunst en tijdschriften van haar vrienden, gaf ze opdrachten en ondersteunde hen financieel. Zo omringde zij zich met kunstenaars als George Breitner, Isaac Israëls, Jan Toorop, Antoon Derkinderen Emile Bernard, Gustav Mahler, Alphons Diepenbrock, Lodewijk van Deyssel en vele anderen. Het leverde haar de bijnaam ‘Muze der Tachtigers’ op.
Tijdens haar verblijf in Parijs (1889-1891) maakte ze kennis met August Rodin.
Eerder heb ik al eens over haar geschreven met name hoe zij als muze werd geadoreerd door de schilder Eduard Karsen.(1860-1941)
Zonder haar ooit gezien te hebben werd hij smoorverliefd op haar, maar had geen schijn van kans omdat ze lesbisch was.
Karsen ‘stalkte’ haar en begon uit wraak een lastercampagne.
n het Amsterdamse café Suisse vond een scheidsgerecht onder ‘de Tachtigers’ plaats. Karsen droop af en verliet mokkend de beweging.
Sara leidde in haar Larense tijd met haar geliefde Emilie van Kerckhoff een rijk en kunstzinnig leven. Emilie was aquarellist en naaldkunstenaar. Met haar reisde ze naar Indonesië, Japan, India en Egypte. Halverwege Sara’s leven dwongen geldproblemen een groot deel van haar verzameling te verkopen en te ‘vluchten’ naar Italie waar ze op Capri overleed.
Bol an mensen, Heeft u al een Moederdag cadeau? Dit weekend is er een voorjaarskunstmarkt van de Kunstenaarsvereniging Laren-Blaricum in de Johanneskerk. Er is mooi werk te zien!
Leo Janssen
