3 apr.-Een van de mooiste schilderijtjes waarvan ik tijdens mijn dagelijkse ommetje met Snoetje enorm van geniet -en ook vaak fotografeer-, is de kleurrijke buitenstelling van Van Mossel op De Rijt. Of zoals de winkel ook wel in het dorp wordt genoemd: De groentejuwelier! Midden in het ‘lekkerste en mooiste’ rijtje winkeltjes van Laren. Aan de ene kant geflankeerd door het pittoreske bakkerswinkeltje van Tetteroo, en aan de andere, de rechterkant, door C.v.d. Bor, de sfeervolle poelier en kaaswinkel, die er eind mei mee stopt. Op de hoek het luxueuze Modici, de meest exclusieve modezaak van de regio met iedere week een overvolle prachtige etalage. Deze week in geel-wit, op zijn Paasbest.
Zorgvuldig en met oog voor kleur en versheid van de ‘zijn’ producten, wijst eigenaar Marco van Eeden op het wereldwijde fruit en verse groenten.‘Het heeft kleur, het leeft iedere dag’, zegt de op de Inslag geboren en getogen Laarder enthousiast. Hij somt zijn ‘juweeltjes’ op:
Hass avocado’s en mango’s uit Peru, geelgroene Romanesco, watermeloenen uit Colombia, oranje vlezige Cantaloup meloenen, vuurrode Spaanse paprika’s, granaatappels en exotische ananas. Op de andere uitstalling doosjes vol Hollandse Lambada’s; zoete kort verkrijgbare aardbeien, frambozen, bramen, bosbessen en tuinbonen uit Marokko afgewisseld met de eerste frisgroene zomer postelein en tientallen- smaakvol in drie dozen voorzichtig naast elkaar gegroepeerd – Hollandse asperges. Het voorjaar is begonnen.
Pasen staat voor de deur. Annemarie verheugt zich er op ‘het witte goud’ te gaan eten. Het witte goud: 3,50 euro per ons.
Ik schrik even van de prijs. ‘Deze asperge’- zeg ik, terwijl ik er één pak,‘’weegt al een ons!’ ‘Triple A’, antwoordt Marco, ‘de hoogste kwaliteit, het lekkerste wat er is’. ‘Dat wordt dan smullen voor de rijken’, roep ik brutaal.’ Hij verontschuldigt zich. ‘De prijs zakt al weer iets. Dit zijn de eerste kasasperges, net gestoken. Ik zeg het eerlijk en ook wel tegen mijn klanten in de zaak.:’Als je asperges wil voor een redelijk betaalbare prijs kun je beter drie, vier weken wachten.’
Ik wandelde weer verder met Snoetje . De asperges lagen er geweldig bij. Het deed me denken aan dat prachtige stilleven van de 17e eeuwse schilder Adriaen Coorte dat hangt in het Rijksmuseum. Het toont een bosje asperges op een stenen plint. Onlangs werd het op televisie nog besproken; een klein intiemmeesterwerkje uit 1697 met een waanzinnige lichtval. Je kijkt dwars door de groente heen. Het water loopt je in de mond.
Ik loop door richting slagerij Jan de Vries. Snoetje trok me al schuin in die richting. Meestal blaft ze hem tegemoet. Ik kocht er boerenham. Heerlijk bij de asperges, maar Annemarie is vegetariër, althans ze eet geen vlees, dus ben ik voor haar zalm gaan halen bij het Visatelier en wat krieltjes op de markt.
Het paasdiner is dan niet zo moeilijk meer, dacht ik. Ik kan me er dan ook ontzettend op verheugen.
Vroeger hadden we het niet. Schorseneren waren er, de asperges voor de armen leerde ik later van televisiekok Jon Sistermans waar ik als televisieproducent ‘Koken met ***’ mee maakte.
Maar schorseneren waren in de huishoudelijke keuken van mijn moeder ook niet bekend. Pasen in ons grote roomse gezin was vooral het feest van veel eieren.
Bol an mensen,
Asperges een bijzondere groente. Ineens zijn ze er; fris, wit en kwetsbaar. Misschien dat ze daarom zo goed bij Pasen passen, las ik, omdat het Paasfeest vooral gaat over hoop, over wat verborgen is en zichtbaar wordt.
Ik wens jullie allemaal een Vrolijk en Zalig Paasfeest.
Leo Janssen
